تعریف توسعه پایدار
1395-10-25
تعریف توسعه پایدار

مفهوم توسعه پایدار ناظر بر این واقعیت انکار ناپذیر است که ملاحظات مربو ط به اکولوژی میتواند و باید در فعالیتهای اقتصادی به کار گرفته شود . این ملاحظات شامل ایده های ایجاد محیطی منطقی است که در آن ادعای توسعه به منظور پیشبرد کیفیت همه جنبه های زندگی مورد چالش قرار میگیرد.
درباره توسعه پایدار تعاریف متعددی وجود دارد که بعضی از آنها عبارتند از :
- توسعه پایدار به معنای تلفیق اهداف اقتصادی ، اجتماعی و زیست محیطی برای حداکثرسازی رفاه انسان فعلی بدون آسیب به توانایی نسلهای آتی برای برآوردن نیازهایشان میباشد .
کمیسیون جهانی محیط زیست و توسعه که برای او لین بار این اصطلاح را ار ائه داد، توسعه پایدار را به عنوان توسعه ای تعریف کرد که نیازهای نسل فعلی را بدون ایجاد اشکال در توانایی نسلهای آینده در برآوردن احتیاجات خود تأمین میکند.
این تعریف دو مفهوم را در بر دارد :
۱ - مفهوم نیاز ، بویژه نیازهای اساسی فقرا اولویت درجه یک را دارد؛
۲ - توسعه پایدار در برگیرنده ایده محدودیت هایی است که به وسیله وضعیت اقتصادی ،اجتماعی و زیست محیطی تحمیل می شود . این امر به نوبه خود حاکی از آن است که اهداف توسعه پایدار باید در هر کشوری به طور عملیاتی و خاص آن کشور تعریف شود.
در واقع توسعه پایدار بر پایه هشیاری انسان نسبت به خودش و نسبت به منابع طبیعی کره زمین استوار است و خواهان یک سبک زندگی پایدار برای همه انسانها است و مخالف مصرف بیش از اندازه ، اتلاف منابع و بی توجهی به نسلهای آینده و قطع رابطه با گذشته است. بنابر این یک سؤال میتواند آن باشد که آیا سبک فعلی زندگی قابل قبول است و آیا صحیح است که این سبک از زندگی و بهره برداری از منابع پایه به نسل های بعدی تسری پیدا کند؟
همچنین اصل ۱ اعلامیه ریو حاکی از این است که : انسان محور توجه توسعه پایدار است و انسانها سزاوار و مستحق یک زندگی سالم و مولد درهم سازی با طبیعت می باشند از سوی دیگر توسعه پایدار به زبان فنی می تواند به عنوان مسیر توسعه ای که در آن بهینه سازی رفاه برای نسل امروزی که منجر به کاهش رفاه آینده نمیشود ، تعریف شود ، قرار گرفتن در این مسیر مستلزم از بین بردن زیاده رویهایی است که به تهی شدن منابع طبیعی و تخریب محیط زیست منجر می شود . بعلاوه مفهوم برابری به عنوان یکی از بنیادهای توسعه پایدار که عدالت بین نسلی را با عدالت درون نسلی تلفیق می کند ، مستلزم آن است که ساختار ا لگوهای درامدی و توزیعی تغییر پیدا کند . بنابراین از نظر بعضی از صاحبنظران می توان آن را به عنوان پیش شرطی برای اتخاذ هرگونه استراتژی در ارتباط با توسعه پایدار دانست . واقعیت این است که بدون عدالت اجتماعی در بین نسل حاضر عدالت بین نسلی امکانپذیر نیست .